.png){kind=small}
AGENTIC AI
از دستیارهای هوش مصنوعی تا ایجنت‌ها؛ عبور از پاسخ‌گویی به اقدام
چرا واحد راهبردی پذیرش هوش مصنوعی از پرامپت به گردش کار منتقل می‌شود.
هوش مصنوعی از سامانه‌هایی که به دستورها پاسخ می‌دهند به سمت سامانه‌هایی حرکت می‌کند که می‌توانند برنامه‌ریزی کنند، از ابزارها استفاده کنند، گردش کار را اجرا کنند و وظایف پیچیده‌تری را پیش ببرند.
رابط گفت‌وگومحور باعث شد هوش مصنوعی را لایه‌ای برای پرسش و پاسخ بدانیم. نسل بعدی سامانه‌ها عملیاتی‌تر است: هدف را به گام‌ها می‌شکند، ابزار فراخوانی می‌کند، نتیجه را می‌سنجد و تا رسیدن گردش کار به وضعیت مطلوب ادامه می‌دهد.
برنامه‌ریزی، استفاده از ابزار و هماهنگی وظایف، مدل را به بخشی از یک فرایند تبدیل می‌کند. گردش‌کارهای پایدار می‌توانند پایش صف، آماده‌سازی گزارش یا هماهنگی چند سامانه سازمانی را ممکن کنند. ارزش فقط پاسخ بهتر نیست؛ کاهش فاصله میان نیت و اقدام است.
این تغییر اهمیت نظارت انسانی را بیشتر می‌کند. سازمان‌ها به مرزهای روشن برای اختیار، تشدید، ثبت رویداد و نقاطی نیاز دارند که بررسی یا تأیید انسان الزامی است. توانمندی عامل‌محور بدون لایه حکمرانی، در واقع اختیار تخصیص‌نیافته است.
در روندهای عامل‌محور گوگل، اکوسیستم عامل‌های NVIDIA و سامانه‌های کاری و Codex شرکت OpenAI، پرسش راهبردی از «از کدام مدل استفاده کنیم؟» به «کدام تصمیم‌ها و اقدام‌ها را به سامانه‌های هوش مصنوعی بسپاریم؟» تغییر می‌کند.